به گزارش بنیاد ملی پویانمایی ایران به نقل از هنر و رسانه فارس او در گفتوگویی درباره این موضوع گفت: پیکسار چند بار به شکل غیرمستقیم موضوع را پیش کشید تا ببیند واکنش من چیست. معمولاً با شوخی میگفتند، اما معلوم بود پشت شوخیشان جدی هستند؛ مثلاً میپرسیدند «اگر بخواهیم قسمت دوم را بسازیم، تو حاضری؟» و من هم جواب میدادم: نه. ما آن داستان را تعریف کردهایم.این رویکرد در شرایطی مطرح میشود که پیکسار بیش از هر زمان دیگری به ساخت دنباله و استفاده دوباره از مجموعههای قدیمی روی آورده است.
«درون و بیرون ۲» و «داستان اسباببازی ۵» فروش بسیار بالایی را در گیشه جهانی تجربه کردند و حالا نیز ساخت «شگفتانگیزان ۳»، «کوکو ۲» و «هیولاها ۳» در برنامه این استودیو قرار دارد؛ موضوعی که نشان میدهد پیکسار بیش از گذشته آینده خود را در موفقیت آثار قدیمیاش جستوجو میکند.
با این حال، «موش سرآشپز» جایگاه ویژهای دارد. فیلم برد ساخته سال ۲۰۰۷ از نگاه بسیاری از منتقدان و مخاطبان یکی از بهترین ساختههای پیکسار است؛ اثری که در گذر زمان نهتنها ارزش خود را از دست نداده، بلکه بیش از پیش مورد تحسین قرار گرفته است. بازگشت به این جهان سینمایی تصمیمی پرریسک خواهد بود. هنوز مشخص نیست اگر روزی دنبالهای ساخته شود، برد در آن حضور خواهد داشت یا نه، اما بدون او بهسختی میتوان تصور کرد که قسمت دوم بتواند روح لطیف، صمیمی و تأثیرگذار نسخه اصلی را حفظ کند و صرفاً به اثری پرزرقوبرقتر و کمریسکتر تبدیل نشود.واقعیت این است که پیکسار دیگر آن استودیوی دوران طلایی گذشته نیست.
این شرکت بین سالهای ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۰ تقریباً بدون توقف مجموعهای از آثار ماندگار را روانه سینماها کرد؛ از «داستان اسباببازی»، «داستان اسباببازی ۲»، «شرکت هیولاها»، «در جستوجوی نمو»، «شگفتانگیزان»، «ماشینها»، «موش سرآشپز»، «وال-ئی»، «بالا» و «داستان اسباببازی ۳». در آن دوره ۱۵ ساله، تنها دنبالههایی که ساخته شدند، قسمتهای موفق «داستان اسباببازی» بودند.
اما از زمانی که پیکسار تمرکز خود را بیش از پیش بر ساخت دنبالهها گذاشت، هم کیفیت برخی از آثار اصلی این استودیو افت کرد و هم منتقدان نسبت به تکراری شدن مسیر آن هشدار دادند. البته در این سالها نیز فیلمهای موفقی مانند «کوکو» و «روح» ساخته شدهاند، اما از نگاه بسیاری هنوز هیچیک نتوانستهاند جادوی دوران طلایی پیکسار را تکرار کنند.به اعتقاد برد، همین مخالفت با ساخت قسمت دوم است که «موش سرآشپز» را همچنان اثری ویژه نگه داشته است. همه داستانهای موفق نیازی به فصل تازه ندارند و همه شخصیتهای محبوب هم نباید فقط برای یک ماجراجویی دیگر دوباره به پرده سینما بازگردند. گاهی ارزشمندترین تصمیم یک فیلمساز این است که به شاهکار خود نگاه کند و بگوید: بار اول، همان چیزی را که باید، درست روایت کردیم.
